29 listopada mija 31 lat od ogłoszenia św. Franciszka z Asyżu patronem ekologów. Uczynił to papież Jan Paweł II, dekretem z dnia 29.11.1979 r., na prośby środowisk ekologicznych.
Jak to jest, że średniowieczny Święty, nazwany kiedyś przez Dantego ‘słońcem człowieczego rodu’ stale fascynuje i inspiruje? I wielu przyjmuje Jego zaproszenie na piękny, choć niełatwy szlak odkrywania autentycznych relacji w świecie; na wędrówkę z poznawaniem tajemnic przyrody i świętości wszelkiego życia.
Ojciec Święty, odnosząc się z podziwem do życia Brata Franciszka, stawia go za wzór współczesnemu człowiekowi dążącemu do otwarcia „nowych dróg postępu ludzkości”. Franciszkowy przykład uważa za „najpiękniejszy dowód” słuszności chrześcijańskiej metody ochrony stworzeń i żywiołów przed bezrozumnym i niesłusznym zniszczeniem; metody wynikającej z biblijnej relacji o stworzeniu i odkupieniu.
Choć inna była perspektywa widzenia przyrody w XIII w., a inna towarzyszy współczesnym badaniom, to Franciszkowa „Pieśni stworzeń” stale jest jednym z najbardziej inspirujących tekstów dla etyki ekologicznej i teologii stworzenia.
Św. Franciszek – „pierwszy ekolog” współcześnie jest czytelnym drogowskazem w odszukiwaniu właściwych relacji między człowiekiem a przyrodą, innymi ludźmi i Stwórcą. Daje nam też nadzwyczajną motywację w ochronie przyrody: ‘trzeba chronić przyrodę, gdyż to nasze siostry i nasi bracia’.
Dziś rozpoczyna się kolejny szczyt klimatyczny w meksykańskim Cancun. W Polsce trwa batalia o autonomię parków narodowych i ochronę lasów przed komercjalizacją.
Święty Franciszku, nie zapominaj o nas! Wspieraj nas w naszych zmaganiach o zachowanie Bożego Stworzenia, o przeciwdziałanie zwycięstwu chciwości, konsumpcjonizmowi i egoizmowi.
Ucz nas kochać Boga i Jego Stworzenia!
