Główne uroczystości odpustowe odbyły się 11 grudnia w sanktuarium św. Mikołaja w Pierśćcu na Śląsku Cieszyńskim. Świątynię – należącą do nielicznych w Polsce poświęconych św. Mikołajowi – w ciągu kilku dni poprzedzających niedzielną sumę odpustową odwiedziło kilka tysięcy wiernych z różnych z zakątków diecezji bielsko-żywieckiej.
Ks. Przemysław Sawa, który w tym roku był kaznodzieją w beskidzkim sanktuarium, zachęcił, by uwierzyć w to, że Bóg zawsze pragnie dać człowiekowi życie lepsze. „To nie musi się przekładać na materialność. Nie jest tak, że jak będziesz miał więcej pieniędzy, znajomości to będzie ci się łatwiej żyło. Znam ludzi, którzy mają dużo pieniędzy, a przychodzą i mówią: bez sensu jest moje życie. No właśnie – bo bez miłości Pana Boga, bez miłości ludzkiej, człowiek staje się jak step, jak pustynia” – zaznaczył duchowny .
„Ktoś, kto kocha Pana Jezusa, nie musi się lękać nawet śmierci” – podkreślił misjonarz miłosierdzia i ewangelizator. „Jak pójdziesz za zmartwychwstałym Jezusem, a do tego wzywa nas biskup, św. Mikołaj, to wejdziesz w nowy świat. Ten sam świat, choć inaczej przeżywany, wśród tych samych ludzi, a jednak inaczej. Kiedy tak się żyje, jest prościej” – zauważył ks. Sawa i przyznał, że w trudnych sytuacjach warto uciekać się po pomoc do Jezusa.
Kustosz sanktuarium ks. Zbigniew Paprocki zaapelował do parafian i pielgrzymów, by dziękowali za obfitość łask, jaka była ich udziałem w całym roku. Podczas wcześniejszych nabożeństw w sanktuarium kapłan odczytał nadesłane ostatnio świadectwa uzdrowień za przyczyną św. Mikołaja.
W sanktuarium znajdują się przywiezione z Bari relikwie św. Mikołaja, które wierni mogli uczcić po Mszy św. podczas specjalnego nabożeństwa.
Tradycja pielgrzymowania do Pierśćca sięga początków XVII wieku W 1616 r. całą wieś zniszczył pożar. Uratowano wtedy jedynie figurę św. Mikołaja. Uznano to za cudowny znak. Rok później protestanci wybudowali nowy kościółek św. Mikołaja, co jest ewenementem w historii reformacji, gdyż luteranie, nie dedykują swych kościołów świętym.
W 1718 r. obiekt przeszedł z powrotem w ręce katolików. Wkrótce postanowiono wybudować nowy, większy kościół. Świątynia powstała w ciągu jednego roku. Poświęcona została w 1888 r., a konsekrował ją w 1889 r. biskup cieszyński Franciszek Śniegoń. Od niepamiętnych czasów istniał tu zwyczaj pocierania o figurę chusteczek i bielizny osób chorych dla uproszenia ich uzdrowienia.
Relikwie świętego z Bari przywiózł do Pierśćca w 1964 roku bp Bolesław Kominek, wracający z obrad II Soboru Watykańskiego.